*Γράμμα στον Άγιο Βασίλη.../ blogmas #5 !*


Αγαπητέ Σάντα τι κάνεις; Καιρό έχουμε να τα πούμε! Αποφάσισα να σου γράψω ένα γράμμα εις μνήμην όλων όσων έχουμε ζήσει μαζί! Τόσες Πρωτοχρονιες μαζί, θα ήμουν γαιδάρα αν σε άφηνα έτσι!

Δε θα ξεχάσω ποτέ πως προσμονούσα να έρθεις στο σπίτι μου.. Η καρδιά μου χτυπούσε δυνατά και η ανυπομονησία έφτανε στο ταβάνι... Το βράδυ της Πρωτοχρονιάς ξενυχτούσα, περίμενα να σε ακούσω για να έρθω τρέχοντας και να προλάβω να σε δω και να σε αγκαλιάσω... Μα κάποια στιγμή αποκοιμιόμουν... Κάποιες φορές φοβόμουν πως δε θα ρθεις... Τις έκανα τις σκανταλιές μου και το ξέρεις πολύ καλά αυτό! Μα εσύ ερχόσουν... Κάθε φορά... Και μου έφερνες ότι σου ζητούσα...Την παλετίνα, το εργαστήρι κεραμικής. τα βιβλία, τα παζλ, τα πάντα... 

Αχ Σάντα, δε θα ξεχάσω ποτέ εκείνη τη νύχτα που σε είδα... Πρέπει να ήταν Πρωτοχρονιά του 97... Δε θυμάμαι ακριβώς... Αλλά θυμάμαι που σε είδα... Ήμουν στο παράθυρο και χάζευα τον Αθηναικό ουρανό...Και η μαμά μου άκουσε τα κουδουνάκια... Μου φώναξε να κοιτάξω γρήγορα από το παράθυρο γιατί περνούσες εκείνη τη στιγμή... Εγώ κοίταξα... Και σε είδα... Ήσουν εκεί... Στον ουρανό, επάνω στο έλκηθρο, μαζί με τον Ρούντολφ και τους άλλους τάρανδους! Σε είδα για μια στιγμή και ήταν αρκετό! Η αδερφή μου δε σε πρόλαβε.. Αλλά καμάρωνε γιατί σε είχε δει η μεγάλη της αδερφή!

Και της έλεγαν ψέματα ότι δεν υπάρχεις... Αλλά δεν πιστέψαμε κανέναν... Αφού σε είχα δει...!

Τώρα τελευτάια δε σου γράφω συχνά... Δε σου ζητάω δώρα... Η αλήθεια είναι πως δεν τα χρειάζομαι... Μα και πάλι, είμαι η ίδια, η Χαρά, εκείνο το μικρό κοριτσάκι που σε είχε δει μια νύχτα στον ουρανό... Κάνε μου μια χάρη... Μην σταματήσεις να υπάρχεις... Μην χαθείς από μέσα μου... Να συνεχίσεις να πηγαίνεις δώρα στα παιδιά... Σε όλα τα παιδιά,ότι και αν σου ζητάνε... εγώ δε θέλω τίποτε άλλο από εσένα... Και εύχομαι να καταφέρεις να κάνεις ευτυχισμένες όλες τις αθώες ψυχούλες!

Αυτά! 
Με αγάπη, η μικρή Χαρά!

Υ.Γ.1 Τα sephora έφεραν urban decay... Απλά το αναφέρω!

Υ.Γ.2 Το ξέρω... Θα ρθεις! 
όπως κάνεις τόσα χρόνια ! 
όπως θα κάνεις πάντα!   

4 σχόλια:

  1. Εγώ γιατί συγκινήθηκα με το γράμμα σου στον Άγιο Βασίλη; Υπάρχει, φυσικά και υπάρχει... με τον τρόπο του! Καλά έκανε και του έγραψες... Εγώ το κάνω τα τελευταία 3(;) χρόνια; Και φέτος θα του γράψω, γιατί όχι; Πάλι τα ίδια θα του ζητήσω!
    Μικρή Χαρά, μείνε η ίδια βρε συ! 😘

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. γλυκιά Μαρία μου ναι, εννοείται πως υπάρχει!!! και το ξέρεις πολύ καλά αυτό μιας και του γράφεις κάθε χρόνο!!! εύχομαι να στο φέρει σύτντομα λοιπόν αυτό που επιθυμείς! όσο για μένα πάντα θα είμαι η μικρή Χαρά αυτό δε θα αλλάξει ποτέ! :-P

      Διαγραφή
  2. Με συγκίνησες... Λατρεύω τα γράμματα.. Εγώ φέτος τώρα που το λες δεν έγραψα δικό μου.. Ίσως γιατί ότι ζητάγα κάθε χρόνο αποφάσισε φέτος να έρθει στην αγκαλιά μου.. Καλές γιορτές Χαρούλα κι..

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Μαίρουλα μου, καμια φορά αργεί αλλά πάντα έρχεται όπως διαπίστωσες και εσύ! καλές γιορτές και εύχομαι μέσα απ΄την καρδιά μου τα καλύτερα!!!

      Διαγραφή

thanks for reading!waiting for your comments!
please don't spam!
kisses!